خرید اینترنتی فایل تحقیق : روش های استقرار ERP در یک سازمان

۲-۵٫ روش های استقرار ERP در یک سازمان

۱- روش راه حل جامع (Total Solution)

«ارنست» و «یانگ» دو روش سیستماتیک جهت مهندسی مجدد سیستم ها ارائه کرده اند، که راه حل جامع نامیده می شود. این روش شناسی ۳ فاز عمده دارد:

فاز ۱- پیشنهاد ارزش ایجاد یک مورد کاربردی کسب و کار برای یک راه حل( SAP)

قبل از شروع هر کاری باید اطمینان حاصل کرد که روش به کار رفته برای نوع کسب و کار مناسب است. برای اطمینان باید به سوال های زیر پاسخ داد:

– آیا سرمایه گذاری انجام شده برای این فناوری قابل توجیه است؟

– آیا راه حل، با اهداف شرکت سازگاری دارد؟

– آیا مدیریت شرکت درک درستی از تغییر دارد و آیا این تغییرات پشتیبانی خواهد شد؟

– میزان پیشرفت فرآیند پروژه را کدام نقاط کلیدی اندازه گیری می کند؟

فاز ۲-  ارزیابی آمادگی سازمان برای تغییر

از آنجا که تغییر به بسیاری از افراد تحمیل می شود، ضروری است که انتظارات تغییر در افراد قبل از تغییر ایجاد شود. در این فاز باید به سوال های زیر پاسخ داد:

 

– آیا سازمان برای تغییر آماده است؟

– آیا هر کس در فضا و شرایط تغییر قرار گرفته است یا خیر؟

– تغییرات چگونه مدیریت خواهد شد؟

– انتظارات مدیریت چیست؟

پاسخ به این سوالات، تعیین کننده رویکرد پیاده سازی خواهد بود و آگاهی از پاسخ آنها نیز می تواند به پیشرفت پروژه کمک کند و مانع انطباق ناپذیری عوامل تغییر با واقعیت های مشتری خواهد شد.

فاز ۳-  رویکرد تعیین ارزش افزوده حاصل از پیاده سازی

در این فاز انتظارات موجود و ارزش افزوده پروژه در دوره های زمانی کوتاه و بلند، مهمترین عامل کلیدی موفقیت پروژه به شمار می آید. چون اگر پیشرفت پروژه ملموس باشد، پذیرش آن برای افراد مقاوم در برابر تغییر آسان تر خواهد شد.

۲- روش Accelerated SAP

روش ASAP یک طرح جزیی از پروژه SAP است که تمام فعالیت های پیاده سازی را در بر می گیرد. پیمودن مراحل این پروژه سریع تر از پروژه های دیگر است. این روش شناسی شامل فازهای زیر است:

فاز ۱-  آماده سازی پروژه

در این فاز برنامه ریزی مناسب و ارزیابی آمادگی سازمانی انجام می گیرد، تا اطمینان حاصل شود که:

– برای انجام پروژه در سازمان توافق کامل وجود دارد

– اهداف روشن برای پروژه تعیین شده است

– فرهنگ تغییر پذیری در شرکت وجود دارد

فاز ۲- مدل سازی کسب و کار

در این فاز ابزارهای کامل شامل فرایندهای کسب و کار از پیش تعریف شده به کار می روند که با بهره گرفتن از پرسشنامه ها و الگوها، فرایندهای جدید مدل سازی می شوند. الگوهای جدید شامل بهترین تجربیات هستند.

پایان نامه بررسی و رتبه بندی عوامل و شاخص های کلیدی موفقیت در استقرار برنامه ریزی منابع سازمانی ERP

آدرس سایت برای متن کامل پایان نامه ها

فاز ۳- انطباق سیستم با واقعیت

بر اساس مدل سازی کسب و کار یک فرایند دو مرحله ای برای پیکربندی یک سیستم ۳/R آغاز می شود. در این مرحله خطوط کلی سیستم جدید تعیین شده و سیستم برای برآورده کردن نیازمندی های کسب و کار آماده می شود. این خطوط کلی به کاربری مدل های کسب و کار در دنیای واقعی کمک می کند و یک دیدگاه از تبادلات سیستم در عمل ارائه می دهد.

فاز ۴- تعیین اعتبار مدل (پیاده سازی و آزمایش)

در این فاز سیستم طراحی شده، پیاده سازی و آزمایش می شود.

فاز ۵- آماده سازی نهایی

در این مرحله سیستم ۳/R به خوبی منطبق شده و آزمایش نهایی برای پیاده سازی انجام می شود.

 

 

فاز ۶- پشتیانی

در این فاز بازنگری های ضروری در سیستم ۳/R انجام می شود. SAP خدماتی را به صورت بر خط فراهم می کند تا از پیاده سازی موفق سیستم، اطمینان حاصل شود. نگهداری سیستم نیز در این فاز انجام می شود.

۳- روش شناسی Fast Track

اگر برای رسیدن به اهداف کسب و کار، مهندسی مجدد کلی فرایندها ضروری باشد، روش شناسیFast Track پیاده سازی ERP را تسریع می کند. این روش شناسی ۵ مرحله دارد که با فعالیت های مشخص در جهت رسیدن به اهداف ERP کمک می کند:

فاز ۱- تعیین حوزه مسأله و برنامه ریزی

در این فاز تعریف پروژه و حوزه مسأله اتفاق می افتد.

فاز ۲- تعیین آرمان ها و اهداف

در این مرحله آرمان ها و اهداف مشخص می شود.

فاز ۳- طراحی مجدد

در این فاز طراحی و توسعه نرم افزار انجام می شود.

فاز ۴- پیکربندی

در این فاز، نرم افزار ایجاد و برنامه ریزی، آزمایش و یکپارچگی نرم افزار، انجام می شود.

 

فاز ۵- آزمون تحویل

در این فاز سیستم مورد آزمایش نهایی قرار می گیرد.

معمولاً سه روش برای نصب و پیاده سازی ERP مورد استفاده قرار می گیرد:

الف) یکباره

یکی از رویکردهای جاه طلبانه و مشکل در پیاده سازی مجموعه سیستم های برنامه ریزی منابع سازمان آن است که به یکباره کلیه سیستم های قدیمی سازمان جمع آوری و به جای آن یک سیستم ERP نصب شود. گر چه این روش برای نسخ اولیه ERP ها مورد استفاده قرار می گرفته است ولی یکی از دلایل استفاده از این روش، رفع مشکلات مرتبط با سال ۲۰۰۰ بوده است. تعداد اندکی از شرکت ها حاضر شدند برای رفع مشکل سال ۲۰۰۰ با سعی فراوان، شرکت خود را آماده کنند تا تغییرات به یکباره صورت گیرد. اخبار رسیده از اواخر دهه ۹۰ در رابطه با نصب و عملیاتی شدن سیستم های ERP حاکی از آن است، کارکنانی که به این شیوه همکاری کردند و سیستم های جدید را عملیاتی نمودند، به دلیل نداشتن تجربه بکارگیری سیستم های ERP، عدم شناخت نسبت به عملکرد صحیح سیستم ها و عدم وجود حمایت کننده خاص، کاری بس دشوار و عظیم انجام داده اند.

ب) تدریجی

این رویکرد برای شرکت های بزرگ که فرایندهای تجاری مشترک زیادی بین واحدهای سطح شرکت ندارد، مناسب است. سیستم های ERP به طور مستقل در واحدهای سطح شرکت نصب می شوند و سپس ارتباطات بین بخشی از قبیل برقراری ارتباط بین مالی و دفتر داری ایجاد می گردد. به این ترتیب به یک راهکار مشترک برای نصب ERP دست می یابیم. در بیشتر حالات هر یک از واحدهای تجاری مصداق یک ERP با پایگاه داده و سیستم مجزا است. سیستم ها به منظور به اشتراک گذاشتن نیازمندیهای اطلاعاتی برای به دست آوردن کارایی بیشتر در سطح شرکت، با یکدیگر ارتباط برقرار می کنند.

معمولاً این شیوه پیاده سازی با یک برنامه نمایش و یا نصب آزمایشی در یکی از واحدهای سازمانی که دارای شیوه کسب و کار بیمار است و ایجاد اشکال در آن سبب از هم گسیختگی زنجیره فرآیندهای کسب و کار شرکت نخواهد شد، آغاز می شود.

وقتی که یکی از تیم های پروژه سیستم را در یک واحد نصب و اجرایی نمود و مشغول رفع خطاهای آن است، تیم دیگر بازاریابی فروش برای سایر واحدهای شرکت آغاز می کند و از اولین پیاده سازی صورت گرفته به عنوان نمونه ای از اجرا در محل خود مشتری استفاده می نماید.

برنامه ریزی برای این راهکار بسیار طولانی خواهد بود. جالب است توجه شود که بسیاری از شرکت هایی که به این شیوه ERP های اولیه خود را نصب کرده اند برای توسعه سیستم های موجود از راهکار اجرای همزمان برای کل شرکت استفاده کرده اند.

پ) فرآیندی

در این شیوه، طراحی فرآیندها از طرف ERP دیکته می شود و بر روی تعدادی از فرایندهای کلیدی همانند فرایندهایی که در ماجول مالی سیستم های ERP وجود دارد، تمرکز ایجاد می شود. این شیوه معمولاً برای شرکت های کوچک که انتظار دارند درون ERP رشد و ترقی کنند، مفید است.

هدف در اینجا آن است که ERP به سرعت نصب و عملیاتی شود و به همین منظور بایستی از مهندسی مجدد فرایندها صرف نظر شود. تعداد اندکی از شرکت ها که از این شیوه برای عملیاتی سازی ERP خود استفاده کرده اند، می توانند مدعی بازگشت مقدار زیادی از سرمایه به واسطه سیستم باشند. آمارهای زیادی وجود دارد که این نوع ERP (ERP بسته) به دلیل آنکه کارکنان را مجبور به تغییر عادات کاری نمی کند کمی از سیستم های قدیمی بهتر است( لنکرانی و همکاران ،۱۳۹۰).

در حقیقت کار اصلی و اساسی مهندسی مجدد فرایندها به زمانی پس از اجرایی شدن ERP موکول می شود که به دلیل بهره بردن برخی از کارکنان از مزایای ERP به یک موضوع چالش انگیزی تبدیل خواهد شد.

این نوشته در فایل های رشته مدیریت ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.